Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelik
BİRİNCİ KISIM
Genel Hükümler, Tanımlar, Binaların Kullanım Sınıfları ve Bina Tehlike
Sınıflandırması
BİRİNCİ BÖLÜM
Genel Hükümler
Amaç
Madde 1- Bu Yönetmeliğin amacı; kamu ve özel kurum ve kuruluşlar
ile gerçek kişilerce kullanılan her türlü yapı, bina, tesis ve
işletmelerin, tasarımı, yapımı, işletimi, bakımı ve kullanımı
aşamalarında, herhangi bir şekilde çıkan yangının, can ve mal kaybını en
aza indirerek söndürülmesini sağlayacak yangın öncesinde ve sırasında
alınacak tedbirler ile organizasyon, eğitim ve denetimi sağlamaktır.
Kapsam
Madde 2- Bu Yönetmelik; Türkiye genelinde her türlü yapı, bina, tesis
ile açık ve kapalı alan işletmelerinde alınacak yangın önleme ve söndürme
tedbirlerini, yangının ısı, duman, zehirleyici gaz, boğucu gaz ve panik
nedeni ile oluşan can güvenliğine yönelik tehlikeleri en aza indirmek için
gerekli olan tasarım, yapım, kullanım, bakım ve işletim esaslarını kapsar.
Yasal dayanak
Madde 3- Bu Yönetmelik; 7126 sayılı Sivil Savunma Kanunu'nun Ek-9 uncu
maddesi gereğince hazırlanmıştır.
Uygulama
Madde 4- Bu Yönetmelik; yürürlük tarihinden sonra yapılacak yeni
yapılar ile kullanım amacı değişen veya ruhsat alma zorunluluğunu
gerektiren esaslı onarım ve tadilat yapılacak mevcut yapılarda ve bu
Yönetmelikte belirtilen diğer yapı, bina, tesis ve işletmelerde uygulanır.
Bu Yönetmeliğin yürürlük tarihinden önce yapı ruhsatı alınıp yapımı devam
eden binalar da mevcut yapı sayılır.
Karada ve suda, sürekli veya geçici, resmi, özel yeraltı ve yerüstü
inşaatı ve bunların ilave, değişiklik ve onarımlarını içine alan sabit ve
hareketli tesisler yapı niteliği kazanmış olarak tanımlanıp buna göre
işlem görecektir.
Türk Silahlı Kuvvetlerince kullanılan yapı, bina ve tesisler ile eğitim
ve tatbikat alanlarının yangından korunması bu Yönetmelik hükümleri
dikkate alınarak hazırlanacak yönetmeliğe göre yapılır.
"Korunması Gerekli Kültür Varlığı" olarak tescil edilen binalarda,
yangın güvenliği ile ilgili yapılacak tesisatlar için "Kültür ve Tabiat
Varlıklarını Koruma Kurulu"nun görüşü alınır ve yapının özelliğini
etkilemeyecek biçimde, algılama, uyarı ve/veya söndürme sistemleri
yapılır.
Bu Yönetmelikte tanımlanmamış açıklık gereken hususlarda Türk
Standartları Enstitüsü (TSE) ve Avrupa Normları (EN) standartları esas
alınır.
Bu Yönetmelikte belirtilen koşulların ihlal edildiği belirlenen
yapılara tamamen veya kısmen kullanım izni verilmez.
Bu Yönetmeliğin uygulanmasında yapım ile ilgili konularda tereddüde
düşülen hususlarda Bayındırlık ve İskan Bakanlığı, diğer hususlarda
İçişleri Bakanlığının yazılı görüşü alınır ve bu görüşe uyulur.
Görev, yetki ve sorumluluk
Madde 5- Yeni yapı üretiminde veya mevcut binalardan proje
değişikliği gerektiren esaslı onarım ve tadilat projelerinde, binanın
özelliklerine göre Yönetmelikte öngörülen hususlara ait şartlar göz önüne
alınır.
Projeler, diğer yasal düzenlemeler yanında, yangın güvenliği açısından
bu Yönetmelikte öngörülen şartlara uygun değilse binaya yapı ruhsatı
verilmez. Yeni yapılan ya da proje tadilatıyla kullanım amacı değiştirilen
yapılarda bu Yönetmelikte öngörülen esaslara göre imalat yapılmadığının
tespiti halinde bu eksiklikler giderilinceye kadar binaya yapı kullanma
izin belgesi ve/veya çalışma ruhsatı verilmez.
Bu Yönetmelik hükümlerinin uygulanmasından, yatırımcı kuruluşlar, mal
sahipleri, işveren temsilcileri, tasarım ekibi, mimar ve mühendisler,
uygulayıcı yükleniciler, imalatçılar görevli ve sorumludurlar. Ayrıca,
yapı üretiminde ve kullanımında yer alan müşavir, danışman, proje kontrol,
yapı denetim ve işletme yetkilileri sorumludurlar.
Binaların yangın söndürme, algılama ve tahliye projeleri tesisat
projelerinden ayrı olarak hazırlanır. Projeler, belediye ve mücavir alan
sınırları içerisinde belediyeler, dışında valilikler tarafından onaylanmak
şartıyla uygulanır.
Yapı üretiminde yer alan mal sahipleri, işveren temsilcileri, tasarım
ekibi, mimar ve mühendisler, yapı denetim kuruluşları, müteahhitler,
imalatçılar ve danışmanlar, bu Yönetmelik hükümlerine uyulmaması nedeniyle
oluşan yangın hasarlarından kusurları oranında sorumlu tutulurlar.
Yapı ruhsatı vermeye yetkili merci; yangın söndürme, algılama ve
tahliye projelerinin bu Yönetmelik hükümlerine uygun olup olmadığını
denetlemek zorundadır.
Sigorta şirketleri, yangına karşı sigorta ettirme talebi aldıkları
bina, tesis ve işletmelerde, bu Yönetmelik hükümlerine uyulup uyulmadığını
kontrol etmek zorundadır.
Yangın güvenliği sistemlerinin teşvik edilmesi için, kamu
kuruluşlarınca proje onay hizmetlerinden hiçbir şekilde vize, harç ve
benzeri ücret tahsil edilmez.
Genel sorumluluklar ve yasaklar
Madde 6- Bu Yönetmeliğin uygulanmasında genel sorumluluk ve yasaklar
aşağıda belirtilmiştir.
a) Yangını Haber Verme: Herhangi bir yerde kontrol dışı ateş yandığını
veya dumanını görenlerin bunu, doğru tarif ederek ve meşgul etmeden
itfaiyeye haber vermesi zorunludur.
b) Park Yasağı: Sokak ve caddelerle araçların yangın söndürme cihazlarının
kullanımını ve itfaiye araçlarının geçişini zorlaştıracak şekilde park
etmeleri, yol vermemeleri, yaya kaldırımını aşacak şekilde tabela ve afiş
asılması, sergi açılarak yolun kapatılması, dar sokaklara park edilmesi
gibi fiil ve hareketler yasaktır.
c) Söndürme Malzemelerine Müdahale: Her türlü bina, açık arazi, tesis,
sokak, cadde, alan ve meydanlarda bulunan sabit ve seyyar yangın söndürme
tesisat ve cihazlarını karıştırmak, bozmak, kırmak veya kullanılmayacak
hale getirmek yasaktır.
d) Açıkta Ateş Yakmak: Koru, park, bahçe ve piknik yerlerinde ilgili kamu
kurum ve kuruluşları ile işleticilere ve vatandaşlara ocak yeri olarak
ayrılmış yerler dışında ateş yakmak, ateşle ilgili işler yapmak, anız
yakmak yasaktır. Kağıt, plastik, naylon gibi kolay yanan maddeler ile
kıvılcımlı küllerin ve sigara izmaritlerinin kapalı mekanlara, kapı
önlerine, çöp konteynırlarına, ormanlık alanlara, otoban, cadde ve
sokaklara atılması ve dökülmesi yasaktır.
e) Bina Önünü Açık Bulundurma: Yangına müdahaleyi kolaylaştırmak
bakımından, yapıların ana girişi ve civarında, itfaiye araçlarının
rahatlıkla yanaşmasını temine yönelik "park yasağı" konulur ve bu husus
trafik levha ve işaretleriyle gösterilir.
f) İhbar Telefonu: Kamuya ait telefon kabinleri ve ücretli telefon
kabinlerinin içine, karayolları ve otobanların şehir dışındaki uygun
yerlerine, kamu binaları, siteler ve diğer kurum ve kuruluşların güvenlik
ve kontrol sistemlerinin bulunduğu yerlere, kırmızı zemin üzerine fosforlu
sarı veya beyaz renkte "YANGIN 110" yazılması zorunludur.
g) Bina Sorumlusu: Bu Yönetmeliğin bu bölümdeki maddelerinde yer alan
yangın güvenliği, itfaiyeye yardım ve yasaklarla ilgili hususların
uygulanması, binadaki en büyük amirin, kat mülkiyeti tesis etmiş yapıların
yöneticilerinin, diğer binalarda bina sahibinin sorumluluğundadır.
h) Yangın Söndürücü Cihaz ve Tesisler: Binalardaki sabit veya seyyar
yangın söndürme cihaz ve tesisatını bozmak, kırmak, karıştırmak, sökmek,
içine kağıt paçavra gibi yabancı maddeler koymak veya bunları
kullanılmayacak hale getirmek veya bozuk bir halde tutmak, her ne suretle
olursa olsun yangın musluklarının önünü kapatmak, itfaiyenin geçişini
güçleştirecek şekilde araç park etmek, bina önüne ip çekmek, tente
astırmak, sergi kurdurmak ve benzeri hareketler yapmak yasaktır. Yangın
söndürücü tesis ve malzeme, amacı dışında kullanılamaz.
i) İtfaiye Amirinin Talimatlarına Uyma Zorunluluğu:
Gerek bina itfaiye
görevlilerinin, gerekse olaya müdahale eden itfaiye ekiplerinin görev
yaptıkları sırada, yetkili itfaiye amirinin can ve mal güvenliğini
korumaya yönelik vereceği karar ve talimatlar, diğer kamu görevlilerince
ve bina sorumlularınca aynen yerine getirilir.
j) İtfaiye Emrine Girmek: Binada yangın çıkması halinde olaya müdahale
eden bina sorumluları, mahalli itfaiye teşkilatı amirinin olay yerine
gelmesinden itibaren onun emrine girerler ve kendisine her konuda yardım
etmek zorundadırlar.
k) İtfaiye ile İşbirliği: Kamu görevlileri, bina kullanıcıları, bina
görevlileri, gönüllü ekipler ve olay yerinde bulunan herkes, itfaiye
ekiplerinin görevlerini yerine getirmesine yardımcı olurlar ve çalışmasını
güçleştirici davranışlarda bulunamazlar.
İKİNCİ BÖLÜM
Tanımlar
Tanımlar
Madde 7- Bu Yönetmelikte geçen bazı kavramlar aşağıda tanımlanmıştır.
Acil Durum: Afet olarak değerlendirilen olaylar ve dikkatsizlik,
tedbirsizlik, ihmal, kasıt ve çeşitli amaçlarla meydana getirilen
olayların tümünün yol açtığı hallerdir.
Acil Durum Ekibi: Yangın, deprem ve benzeri afetlerde binada bulunanların
tahliyesini sağlayan, olaya ilk müdahaleyi yapan, arama-kurtarma ve
söndürme olaylarına katılan ekiptir.
Acil Durum Planları: Acil durum gerektiren olaylarda yapılacak, müdahale,
koruma, arama-kurtarma ve ilkyardım konularının nasıl ve kimler tarafından
yapılacağını gösteren ve acil durum öncesinde hazırlanması gereken
planlardır.
Açık Arazi İşletmesi: Doğa şartlarına açık olan ve otopark, tank sahaları,
hurda sahaları, kimyasal madde, kereste deposu, piknik alanı, turistik
tesis ve benzeri gibi çeşitli amaçlarla kullanılan muhtelif büyüklükteki
arazi işletmesidir.
Alevlenme Noktası: Isınan maddeden çıkan gazların bir alevin geçici olarak
yaklaştırılıp uzaklaştırılması sonucunda yanmayı sürdürdüğü en düşük
sıcaklıktır.
Alev Yönlendirme Bacası: Bir yangında alevlerin istenilen yöne çekilerek
yangının genişlemesini önlemeye yönelik bacalardır.
Apartman Binası: Bağımsız mutfak ve banyoları bulunan, üç veya daha fazla
mesken birimi içeren binadır.
Atriumlu Yapı: İki ya da daha çok sayıda katın içine açıldığı, tepesi
kapalı geniş ve yüksek yapıdır. Merdiven yuvası, asansör kuyusu, yürüyen
merdiven boşluğu, ya da su, elektrik, havalandırma, iklimlendirme,
haberleşme gibi tesisatın içinde yer aldığı tesisat bacaları ve şaftlar
atrium sayılmaz.
Basınçlandırma: Kaçış yollarındaki iç hava basıncını yapının diğer
mekanlarındaki basınca göre daha yüksek tutarak duman sızıntısını önleme
yöntemidir.
Bina Yüksekliği: Binanın kot aldığı noktadan saçak seviyesine kadar olan
mesafe veya imar planı ve bu Yönetmelikte öngörülen yüksekliktir.
Bodrum Katı: Döşemesinin üst kotu, yapı dış duvarına bitişik zeminin en
üst kotuna göre 1.2 m'den daha aşağıda olan kattır.
Duman Haznesi: İçinde duman toplanması amacıyla tavanda tasarlanan
hacimdir.
Duman Kontrolü:Yangın durumunda duman ve sıcak gazların yapı içindeki
hareketini ya da yayılımını denetlemek için alınan önlemlerdir.
Duman Perdesi:Yükselen dumanın yanal yayılımını sınırlamak amacıyla
tavanda sabit konumda, uzaktan kapatılabilen ya da bir dedektör uyarısıyla
kapanan yangına karşı dayanıklı bölücü perdedir.
Duman Tahliyesi: Dumanın yapının dışına kendiliğinden çıkması ya da
mekanik yolla zorlamalı olarak atılmasıdır.
Güvenlik Bölgesi: Binadan tahliye edilen şahısların güvenle bekleyecekleri
bölgedir.
İtfaiye Asansörü: Kullanımı doğrudan bina söndürme ve kurtarma ekiplerinin
veya itfaiyenin denetimi altında olan ve ek korunum uygulanmış özel
asansördür.
Islak Sprinkler Sistemi: Boruları sürekli olarak su ile dolu durumda
tutulan sprinkler sistemidir.
Kademeli Yatay Tahliye: Kullanıcıların bir yangından uzaklaşarak aynı kat
düzeyinde yer alan bir yangın geçirimsiz kompartımana ya da alt
kompartımana sığınmasıdır.
Kaçış Aydınlatması: Normal aydınlatma devrelerinin kesintiye uğraması
durumunda armatürün kendi gücüyle sağlanan aydınlatmadır.
Kaçış Uzaklığı: Kat içinde herhangi bir noktada bulunan bir kullanıcının
kendisine en yakın bir kat çıkışına kadar almak zorunda olduğu yolun
gerçek uzunluğudur.
Kaçış Yolu: Binanın herhangi bir noktasından yer seviyesindeki cadde veya
sokağa kadar olan ve hiçbir şekilde engellenmemiş bulunan yolun tamamıdır.
Oda ve diğer müstakil hacimlerden çıkışlar, katlardaki koridor ve benzeri geçişler, kat çıkışları, zemin kata ulaşan merdivenler ve bina çıkışına
giden yollar bu kapsamdadır.
Kamuya Açık Kullanım: Binanın, önceden kimliği bilinen kişilerin yanı sıra
işi olan herkesin giriş-çıkışına açık olarak kullanılmasıdır. Otel,
sinema, tiyatro, hastane, lokanta, okul, yurt, lokal, işyeri, açık ve
kapalı spor tesisleri, eğitim ve dinlenme tesisi ve benzeri binalar,
kamuya açık bina olarak değerlendirilir.
Konut: Ticari amaç gözetmeksizin bir ya da birçok insanın iş zamanı
dışında barınma, dinlenme, uyuma amacı ile ikamet ettiği, imar planında bu
amaca ayrılmış olan ev, meskendir.
Kullanıcı Yük Katsayısı: Belirli tip yapılarda 1 m² yüzey için olası
kullanıcı sayısıdır.
Kullanıcı Yükü: Herhangi bir anda, bir binada veya binanın esas alınan
belli bir bölümünde bulunma olasılığı olan toplam insan sayısıdır.
Kuru Boru Sistemi: Normalde içinde su bulunmayan ancak yangın durumunda
itfaiyenin zemin düzeyinden su basabileceği düşey borudur.
Kuru Sprinkler Sistem: Çalışma öncesi borularının çoğunluğu hava ile dolu
durumda tutulan sprinkler sistemdir.
Korunumlu Koridor/Hol: Bitişik olduğu mekanlardan yangına karşı dayanıklı
yapı elemanlarıyla ayrılarak yangın etkilerinden korunmuş hol ya da
koridordur.
Korunumlu Merdiven: Yangına karşı dayanıklı bir malzemeyle çevrili ve
zemin düzeyinde bir son çıkışla güvenlikli bir alana açılan yangın
merdivenidir.
Mevcut Yapı: Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden önce yapımı tamamlanmış
yada yapı ruhsatı verilmiş olan yapıdır.
Ortak Merdiven: Birden çok sayıda kullanım birimine hizmet veren kaçış
merdivenidir.
Otomatik: İnsan müdahalesine ihtiyaç göstermeksizin bir fonksiyonu kendi
kendine yerine getiren sistemdir.
Sertifikalı: TSE veya TSE tarafından kabul gören uluslararası bir onay
kuruluşu tarafından test edilerek ilgili standartlara uygunluğu
onaylanmış, ekipman, malzeme veya hizmetlerdir.
Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (SPG veya LPG): Sıvılaştırılmış propan,
propilen, normal-bütan, izo-bütan ve bütilen bileşiklerini veya bu
bileşiklerin karışımlarını ifade eder.
Site: Herhangi bir şekilde çevresinden ayrılan ortak kullanım alanları,
güvenlik teşkilatı ve sistemleri ve yönetim bütünlüğü olan konutlar veya
işyerleri topluluğudur.
Son çıkış: Bir yapıdan kaçış sağlayan yolun yapı dışındaki güvenlikli bir
alana (yol, cadde vb.) geçit veren bitiş noktasıdır.
Sprinkler: Yangınları söndürmek ve gelişen yangınları itfaiye gelinceye
kadar sınırlamak amacıyla kurulan ve su püskürtmesi yapan otomatik
sistemlerdir.
Sulu Boru Sistemi: Normalde sürekli olarak su ile dolu durumda tutulan
düşey borudur.
Yangın Bölmesi (Bariyeri): Bina içinde, yangının ve dumanın ilerlemesi ve
yayılmasını tanımlanan süre için durduran, yatay veya düşey konumlu
elemandır.
Yangın Bölgesi (Zonu): Yangın durumunda, uyarı ve söndürme önlemleri diğer
bölümlerdeki sistemlerden ayrı olarak devreye giren bölümdür.
Yangın Dayanıklılık Sınıfı: Bir yapı malzemesi ve/veya elemanını uygun
ısıtma ve basınç koşulları altında TS 1263, TS 4065 ile ilgili Avrupa
Standartlarında belirlenen yanmaya dayanıklılık deneyleri sonucunda
saptanan yangına dayanıklılık süresini belirler.
a) Yangına dayanıklılık süresi 30-59 dakika olan F30,
b) Yangına dayanıklılık süresi 60-89 dakika olan F60,
c) Yangına dayanıklılık süresi 90-119 dakika olan F90,
d) Yangına dayanıklılık süresi 120-179 dakika olan F120,
e) Yangına dayanıklılık süresi 180 dakika ve yukarısı olan F180,
olarak gösterilir.
Yangına Karşı Dayanıklılık: Bir yapı bileşeni ya da elemanının yük taşıma,
bütünlük ve yalıtkanlık özelliklerini belirlenen bir süre koruyarak
yangına karşı dayanmasıdır.
Yangın Duvarı: İki bina arasında veya aynı bina içinde farklı yangın
yüküne sahip hacimlerin birbirinden ayrılması gereken durumlarda, yangının
ilerlemesini ve yayılmasını tanımlanan süre için durduran düşey elemandır.
Yangın Güvenlik Holü: Kaçış merdivenlerine yangının ve dumanın geçişini
engellemek için yapılacak yangın güvenlik holleridir.
Yangın Kapısı: Bir yapıda kullanıcılar, hava ya da nesneler için dolaşım
olanağı sağlayan, kapalı tutulduğunda duman, ısı, alev geçişine belirli
bir süre direnecek nitelikteki kapı, kapak ya da kepenktir.
Yangın Kompartımanı: Bir bina içerisinde, üstü ve altı da dahil olmak
üzere her yanı en az 60 dakika yangına karşı dayanıklı yapı elemanlarıyla
duman ve ısı geçirmez alanlara ayrılmış (hacim) bölümdür.
Yangın Merdiveni: Yangın durumunda, binadaki insanların emniyetli olarak
ve süratle tahliyesi için özel olarak yapılan yangından korunmuş kaçış
merdivenidir. Kaçış yolları bütününün bir parçası olup diğer kaçış yolu
bölümlerinden bağımsız olarak tasarlanamazlar.
Yangın Mukavemet Süresi: Yanma hızı 0.8 mm/dakika kabul edilmek suretiyle,
ahşap elemanın bu şekilde azalan kesitiyle ve güvenlik katsayısı 1.00'e
eşit alınarak, üzerine gelen gerçek yükü taşıyabildiği süre olup; ahşap
elemanların yangın mukavemet hesaplarında dikkate alınır.
Yangın Perdesi: Korunması gereken obje, ürün veya alt yapının yangına
karşı korunması veya ısının yatay veya düşeyde yayılmasını önlemek
maksadıyla kullanılan özel donanımlı bariyerlerdir.
Yangın Türü: Yangın türü, yangının yanmakta olan maddeye göre çeşididir ve
dört sınıfa ayrılır.
a) A sınıfı yangınlar, yanıcı katı maddeler yangınıdır. Odun, kömür,
kağıt, ot, dokümanlar, plastikler gibi madde yangınları bu sınıfa girer.
b) B sınıfı yangınlar, yanıcı sıvı maddeler yangınıdır. Benzin, benzol,
makine yağları, laklar, yağlı boyalar, katran, asfalt gibi madde
yangınları bu sınıfa girer.
c) C sınıfı yangınlar, yanıcı gaz maddeler yangınıdır. Metan, propan,
bütan, sıvılaştırılmış petrol gazı (SPG), asetilen, havagazı, hidrojen
gibi gaz yangınları bu sınıfa girer.
d) D sınıfı yangınlar, lityum, sodyum, potasyum, alüminyum, magnezyum gibi
yanabilen hafif ve aktif metallerle, radyoaktif maddeler yangınıdır.
Yangın Yükü: Bir yapı bölümünün içinde bulunan yanıcı maddelerin kütleleri
ile alt ısıl değerleri çarpımlarının toplamının plandaki toplam alana
bölünmesi ile elde edilen büyüklüktür. (MJ/m²)
Yapı Sahibi: Yapı üzerinde mülkiyet hakkına sahip olan gerçek ve tüzel
kişilerdir.
Yapı Sorumluları: Yapı işlerinde görev alan yapım müteahhidi, proje
müellifi, tasarımcı, şantiye şefi ve yapı denetim kuruluşudur.
Yapı Yüksekliği: Bodrum kat, asma katlar ve çatı arası piyesler dahil
yapının inşa edilen tüm katlarının toplam yüksekliğidir.
Yırtılma Yüzeyi: Patlama riskine karşı, kapalı bölümün yan duvarında
oluşturulan zayıf yüzeydir.
Yüksek Bina: Bina yüksekliği 21.50 m'den fazla veya yapı yüksekliği 30.50
m'den fazla olan binalar yüksek yapı olarak kabul edilir.
Yüksek Risk: Yüksek tehlike sınıfına giren maddelerin üretildiği,
kullanıldığı, depolandığı yerlerdir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Binaların Kullanım Sınıfları
Binaların kullanım sınıfları
Madde 8- Binanın kullanım sınıfı ile ilgili bir tereddüt oluştuğu
takdirde Bayındırlık ve İskan Bakanlığının değerlendirmesi ve kararına
uyulacaktır. Binaların kullanım özelliklerine göre sınıfları şunlardır:
a) Toplanma amaçlı binalar,
b) Eğitim amaçlı binalar,
c) Sağlık hizmeti amaçlı binalar,
d) Tutukevi, cezaevi ve ıslahevleri,
e) Konaklama amaçlı binalar,
f) Ticaret amaçlı binalar,
g) Büro binaları,
h) Endüstriyel tesisler,
i) Depolama amaçlı tesisler,
j) Karışık kullanımlı binalar.
Toplanma amaçlı binalar
Madde 9- Toplanma amaçlı binalar; tören, ibadet, eğlence, yeme, içme,
ulaşım, araç bekleme gibi nedenlerle 50 veya daha fazla kişinin bir araya
gelebildiği tüm binalar veya bunların bu amaçla kullanılan bölümlerini
kapsar.
a) Atış poligonları,
b) Bilardo salonları,
c) Bovling salonları,
d) Dans salonları, diskotekler, kumarhaneler ve gece kulüpleri,
e) Duruşma salonları,
f) Düğün salonları,
g) Halka açık kütüphaneler,
h) Halka açık radyo, TV ve film stüdyoları,
i) İbadet yerleri,
j) Karayolu, havayolu, denizyolu ve metro yolcu istasyonları, bekleme
salonları,
k) Klüp, dernek salonları,
l) Konferans salonları,
m) Meclis binaları,
n) Müzeler ve sanat galerileri,
o) Oditoryumlar,
p) Rekreasyon merkezleri,
r) Restoranlar, lokantalar, barlar,
s) Sağlık kulüpleri ve spor salonları,
t) Sergi ve fuar salonları,
u) Sinema salonları,
v) Tiyatro salonları,
y) Tören salonları,
z) Üniversite, akademi, enstitü ve yüksek okul derslikleri, (50 kişi ve
yukarısı)
toplanma amaçlı binalar kapsamındadır.
Herhangi bir binada toplanma amaçlı olarak kullanılan ancak 50'den az
kişinin toplanmasına uygun olan bölümler, esas binanın kullanım
sınıflandırılmasına tabi olacaklar ve Yönetmeliğin bu sınıflandırma ile
ilgili
kurallarına uyacaklardır.
Eğitim amaçlı binalar
Madde 10- Eğitim amaçlı binalar; ortaöğretim son sınıf dahil olmak
üzere 6 veya daha fazla kişi tarafından günde 4 saat veya daha fazla bir
süre, ya da haftada 12 saatten fazla bir süre ile eğitim amacıyla
kullanılan binalar veya bunların bu amaçla kullanılan bölümlerini kapsar.
a) Ana okulları,
b) İlköğretim okulları,
c) Orta öğretim okulları,
d) Özel dershaneler,
e) Özel okullar,
eğitim amaçlı binalar kapsamındadır.
Eğitim kuruluşlarına ait diğer binalar bu Yönetmeliğin ilgili maddelerine
uygun olacaklardır.
Sağlık hizmeti amaçlı binalar
Madde 11- Sağlık hizmeti amaçlı binalar; fiziksel veya zihinsel bir
hastalık veya yetersizlikten tedavisi veya bakımı; veya küçük çocuklar,
nekahet halindeki kişiler ya da bakıma muhtaç yaşlıların bakımları için
kullanılan ve 4 veya daha fazla kişinin yatırılabildiği binaları veya
binaların bu amaçla kullanılan bölümlerini kapsar.
a) Bakımevleri,
b) Doğumevleri,
c) Hastaneler,
d) Huzurevleri,
e) Sağlık merkezleri,
f) Sağlık ocakları,
g) Kreşler,
h) Yuvalar,
sağlık hizmeti amaçlı binalar kapsamındadır.
Tutukevi, cezaevi ve ıslahevleri
Madde 12- Tutukevi, cezaevi ve ıslahevleri; çeşitli düzeylerde
özgürlükleri kısıtlanmış ve güvenlik nedeniyle kendi kontrolleri dışında
hareketleri sınırlandırılmış bireylerin barındırıldığı binalardır.
a) Cezaevleri,
b) Islahevleri,
c) Madde bağımlılar ıslah merkezleri,
d) Tutukevleri,
bu amaçla kullanılan binalar arasındadır.
Konaklama amaçlı binalar
Madde 13- Konaklama amaçlı binalar; normal barınma amacıyla
kullanılan, uyuma maksatlı bölümleri bulunan binaları kapsar.
a) Oteller, moteller, yatakhaneler,
b) Yurtlar, koğuşlar,
c) Tatil köyleri,
d) Apartman binaları,
e) Pansiyonlar,
f) Tek ve çift aile evleri,
konaklama amaçlı binalardır.
Ticaret amaçlı binalar
Madde 14- Ticaret amaçlı binalar, ticari malların teşhir ve satışı
için kullanılan binaları veya bunların bu amaçla kullanılan bölümlerini
kapsar.
a) Alışveriş merkezleri,
b) Berber ve kuaför salonları,
c) Büyük ve çok katlı mağazalar,
d) Dükkanlar,
e) Market ve süper marketler,
f) Müzayede salonları,
g) Restoranlar ve barlar, (50 kişinin altı)
ticaret amaçlı binalar kapsamındadır.
Ticari malların satışı ile bağlantılı olarak kullanılan ve aynı binanın
içinde bulunan büro, depo ve hizmet amaçlı bölümler ticaret amaçlı bina
sınıflandırmasına girer.
Esas olarak başka bir kullanım sınıfına giren bir binada bulunan küçük
ticaret amaçlı bölümler, örneğin bir iş merkezinin bünyesindeki bir gazete
bayii, binanın esas kullanım sınıflandırmasına ilişkin kurallara
uyacaklardır.
Büro binaları
Madde 15- Büro binaları; iş amacıyla her türlü büro hizmetlerinin (ticaret
amaçlı binaların kapsamına giren işler hariç) yürütüldüğü, hesap ve kayıt
işlemlerinin ve benzer çalışmaların yapıldığı binalardır | 
